Je partner heeft NAH (Niet-Aangeboren Hersenletsel), je kinderen zijn jong, je werk vraagt veel van je en ergens tussen dat alles probeer jij nog jezelf te vinden. Dat is nogal wat. Als partner van iemand met NAH draag je opeens allerlei verantwoordelijkheden waarvan je nooit had gedacht dat je ze zou hebben. Balans vinden als mantelzorger is een dagelijkse uitdaging.
Bert Hellinger, grondlegger van het systemisch werk, leert ons hoe belangrijk het is om helderheid te hebben over wie op welke plek staat binnen het systeem van zorg. Hij benadrukt dat elke plek haar eigen verantwoordelijkheid draagt en dat het essentieel is om die verantwoordelijkheid te respecteren.
De verantwoordelijkheid van je partner bij NAH
Jouw partner draagt de verantwoordelijkheid voor zijn eigen lot. Dit kan hard klinken, maar geeft juist ruimte. Je kunt zijn lijden, frustraties en uitdagingen wel zien en ondersteunen, maar niet volledig dragen. Zijn lot is van hem. Jouw rol is liefdevol nabij te zijn, zonder jezelf volledig weg te cijferen. Dit doe je bijvoorbeeld door te luisteren, begrip te tonen en tegelijkertijd duidelijk te zijn over jouw eigen grenzen.
Waarom kinderen geen mantelzorgers moeten worden
Kinderen horen hun eigen plek te hebben als kinderen. Zij zijn niet verantwoordelijk voor de zorg van hun vader of moeder met NAH. Natuurlijk kunnen ze kleine taken uitvoeren, passend bij hun leeftijd. Maar het is essentieel dat kinderen vrij zijn om te spelen, leren en groeien zonder zich zorgen te maken over volwassen problemen. Door ze hun eigen plek te geven, help je ze gezond opgroeien.
Voorkom burn-out door je grenzen te bewaken
Jij draagt verantwoordelijkheid voor jezelf en deels voor je gezin als geheel. Het voelen van een voortdurende uitputting en balans houden op de rand van een burn-out zijn signalen dat je van jouw plek bent geraakt. Misschien draag je onbewust teveel voor je partner of compenseer je teveel richting je kinderen. Het erkennen van je eigen behoeften is geen egoïsme, maar een daad van liefde naar jezelf en je gezin. Vaak worden we hierbij gestuurd door oude patronen, zoals moeite met hulp vragen. Lees hierover meer in mijn eerdere blog over het belang van hulp vragen en hoe je dit praktisch aanpakt.
Hulp accepteren van familie en professionals
Familie en vrienden mogen ondersteunen, maar hun rol is aanvullend, niet leidend. Professionele hulpverleners hebben een eigen, duidelijke plek met specifieke expertise en ondersteuning. Het accepteren van hulp is precies wat nodig is om niet overbelast te raken en goed voor jezelf en je gezin te blijven zorgen.
Meer ruimte voor jezelf als mantelzorger
Door iedere betrokkene zijn eigen plek en verantwoordelijkheid te geven, creëer je ruimte voor jezelf. Ruimte om weer te voelen wie jij bent en wat je nodig hebt om goed voor jezelf te zorgen. Begin bijvoorbeeld met dagelijks vijf minuten stilte, bewust tijd voor jezelf om te voelen hoe het écht met je gaat.
Wil jij hier praktisch mee aan de slag en ontdekken hoe je jouw plek terug kunt innemen? Neem dan vrijblijvend contact op voor een kennismakingsgesprek, zodat we samen kunnen kijken naar wat jij nodig hebt.
Van overleven naar leven: vind jouw plek terug als mantelzorger bij NAH
